Karakter
Dido van de Molengors is op 29 juni 2005 geboren samen met nog 5 broertjes en zusjes.
Toen wij haar voor de eerste keer zagen, vielen wij voor haar enthousiaste begroeting, pientere oogjes, fier gedragen staartje en haar vlammend gouden vacht.
Bij het ophalen en tijdens het eerste stuk naar huis liet zij weten heel veel liever bij haar moeder te zijn gebleven. Nog voor de eerste stop gaf ze zich aan ons over. Daarbij keek ze onbewogen naar voorbijdenderende vrachtwagens. Tijdens de verdere rit sliep ze ontspannen maar eenmaal thuis bleek zij een wakker type. Ze leerde razendsnel, was nieuwsgierig en oplettend. 1x “nee zeggen” was genoeg, liep ons achterna, deed voorbeeldig als wij gasten hadden en vond alle andere dieren geweldig interessant. De grote exemplaren (ezels) werden met respect begroet, de kleintjes (kippen) prikkelden soms tot achterna sjezen.
Ze kreeg echter geen poot aan de grond bij onze andere hond, Tom. Hij was totaal niet onder de indruk van haar uitdagende gekef en gewiekste uitnodigingen om te spelen.
Op een dag – toen Dido ongeveer 8 maanden was - geloofden wij onze ogen niet: Tom en Dido rollebolden over het gras in een wild woest hondenspel dat tot op de dag van vandaag fanatiek beoefend wordt.
Over haar hebben wij geen lijst van sensationele verhalen en slechts een enkele spannende anekdote. Zij kwam in ons leven en maakte en maakt ons blij met haar aanhankelijkheid, haar vrolijke aard, vriendelijkheid, haar sportieve en actieve aard.
Ze was als pup al reuze gemakkelijk en zij voegt zich nog steeds naadloos naar onze bezigheden.
In het water en mee in de auto zijn haar passies en aha… hier dan toch een minpuntje.. jagen ook.
Mee hardlopen en naast de fiets draven doet ze graag en kan ze goed.. Zo deden wij onlangs nog mee aan een uithoudingsvermogentest van 20 km.
Dwalen en struinen door de bossen, over hoge stammen springen en door riviertjes sjouwen zijn voor ons dagelijkse kost. Eenmaal weer thuis is zij rustig met altijd een wakend oog en oor.
Toen naast dit alles ook nog bleek dat Dido zeer goed tot uitstekend voldeed aan de rasstandaard was voor ons de weg vrij om een “knappe echtgenoot” voor haar te gaan zoeken. |